Bij Kidamento beschouwen we het als een voorrecht om kinderen van dichtbij en ver weg speelgoed aan te bieden dat hun vaardigheden helpt ontwikkelen. En wanneer we van onze klanten horen hoeveel onze camera’s hebben geholpen, verwarmt dat ons hart meer dan woorden kunnen uitdrukken.
Maar wat gebeurt er wanneer potentiële klanten contact met ons opnemen en wij het antwoord niet hebben? Dat gebeurde toen enkele ouders van autistische kinderen contact met ons opnamen over onze camera’s. We wilden helpen, maar beseften dat dit buiten onze expertise lag. Dit is wat we ontdekten.
Een beetje over autisme
Bewust zijn van kinderen met autismespectrumstoornis (ASS) is één ding; deskundig zijn is iets anders. Om de vragen van ouders die willen weten of onze camera’s hun kinderen kunnen helpen vol vertrouwen te kunnen beantwoorden, wilden we beter begrijpen wat het betekent om autistisch te zijn.
Autisme wordt vaak omschreven als een spectrum, omdat er een breed scala aan typen en omstandigheden bestaat. Deze omvatten repetitief gedrag, moeite met spraak en non-verbale communicatie, uitdagingen op het gebied van sociale vaardigheden en andere individuele verschillen en sterke punten.
Deze uitdagingen en sterke punten worden veroorzaakt door zowel prikkels uit de omgeving als verschillende combinaties van genetische invloeden. Doorgaans wordt autisme zichtbaar bij kinderen tussen de 2 en 3 jaar. Rapporten van het National Autism Spectrum Disorder Surveillance System (NASS) stellen dat autisme voorkomt bij 1 op de 66 kinderen in Canada; dat is 1 op de 42 jongens en 1 op de 189 meisjes.
Kinderen met autisme begeleiden
Hoewel alle kinderen verzorging en begeleiding nodig hebben, vragen kinderen met autisme om speciale aandacht. We weten dat kinderen vaak leren door te spelen. Spelen helpt kinderen essentiële vaardigheden te leren en hun verbeelding te gebruiken.
Wanneer we kijken naar kinderen op het spectrum, moeten we rekening houden met speelgoed en activiteiten waarmee ze hun vijf zintuigen kunnen gebruiken en zintuiglijke prikkels krijgen. Sommigen hebben moeite om deze zintuigen te verwerken; speelgoed dat hun zintuigen aanspreekt, kan daarom een grote impact hebben.
Bij het zoeken naar speelgoed dat deze zintuigen activeert, moeten we drie specifieke gebieden in overweging nemen. Ten eerste de proprioceptie van je kind, het gevoel van het eigen lichaam, evenals tactiele stimulatie: hoe iets op de huid aanvoelt. Ten tweede vestibulaire prikkels: de positie en beweging van het hoofd.
Naast zintuiglijk speelgoed moet je bijzondere aandacht besteden aan speelgoed dat helpt bij het verbeteren van de fijne motoriek. Fijne motoriek is de coördinatie van kleine spieren door beweging. Hiervoor moeten de ogen, handen en vingers allemaal samenwerken.
Een andere belangrijke factor is speelgoed waarmee kinderen zichzelf kunnen uiten, vooral wanneer taal voor hen moeilijk is. Ouders voelen zich vaak gefrustreerd wanneer communicatie met hun autistische kind lastig is. Dat kan een gevoel van verbondenheid in de weg staan. Speelgoed dat helpt bij communicatie kan dan een uitkomst zijn.
Zijn camera’s geschikt voor autistische kinderen?
Hoewel wij geloven dat het antwoord ja is, willen we dat ook jij vertrouwen hebt in deze bevestiging. Laten we daarom eens kijken naar wat we weten. Om te beginnen kunnen we met vertrouwen zeggen dat camera’s, bij het ontwikkelen van de fijne motoriek van een kind, een waardevol hulpmiddel zijn — met of zonder autisme.
Een camera gebruiken vereist dat kleine handen de camera vasthouden en het vermogen ontwikkelen om op een knop te drukken. Ook moeten kinderen door de zoeker kijken naar wat zich voor hen bevindt. Dit helpt eveneens bij het ontwikkelen van hun fijne motoriek en hun vestibulaire prikkelverwerking, waaronder de positie en beweging van hun hoofd.
Daarnaast hebben veel autistische kinderen moeite met verbale communicatie. Maar het feit dat ze moeite hebben met het verbale aspect van interactie met anderen — vrienden, familie of zelfs vreemden — betekent niet dat ze dit helemaal niet kunnen.
Door hun een andere manier te bieden om te communiceren en contact te maken, openen we meer mogelijkheden voor hen. Wanneer we naar hun foto’s kijken, zien we de wereld door hun ogen. Omdat ze niet langer het gevoel hebben uitsluitend met woorden te moeten communiceren, groeit hun zelfvertrouwen, evenals hun zelfstandigheid.
Ondersteuning door onderzoek
We begrijpen dat je gemakkelijk kunt zeggen dat iets goed is voor iemand zonder bewijs te hebben om dat te onderbouwen. Daarom waren we geïntrigeerd toen we ontdekten dat er onderzoeken zijn gedaan naar autisme en fotografie.
In een bepaald onderzoek gaven onderzoekers mensen met autisme digitale camera’s om te zien hoe zij de wereld waarnamen, en vergeleken ze hen met een controlegroep van deelnemers zonder ASS. Eerst ontdekten ze dat deelnemers met ASS meer foto’s maakten dan de controlegroep.
Vervolgens besteedden de deelnemers met autisme meer tijd aan de sessie. Ook besteedden ze meer tijd aan het fotograferen van andere mensen: 12 minuten tegenover 4 minuten. In het volgende deel van het onderzoek moesten onafhankelijke beoordelaars blind bepalen welke foto’s door mensen met ASS en welke door mensen zonder ASS waren gemaakt.
In alle gevallen raadden de beoordelaars het goed. Aanwijzingen waren onder meer herhalingen van voorwerpen, foto’s van lichamen zonder gezichten, foto’s zonder betrokkenheid van de fotograaf, meer ongebruikelijke of enkelvoudige objectopnamen en verschillende visuele perspectieven.
Uiteindelijk wezen hun bevindingen erop dat mensen “met ASS ongebruikelijke kenmerken vertoonden en duidelijk andere manieren hadden om andere mensen te fotograferen”. Bovendien bieden deze foto’s niet alleen inzicht in hoe mensen met ASS de wereld zien, maar “kunnen ze ook laten zien hoe mensen met ASS proberen hun ervaringen aan anderen over te brengen”.
Een ander onderzoek gaat over tieners en bespreekt dat jongeren over het algemeen contact met anderen willen maken en vriendschappen willen sluiten, maar dat mensen met ASS dit vaak uitdagender vinden. In dit onderzoek kregen zij wegwerpcamera’s en werd hun gevraagd foto’s van hun sociale ervaringen te maken.
De onderzoekers ontdekten dat mensen met ASS goed begrijpen wat vriendschap is, maar ondanks dat begrip moeite hebben om dit in de praktijk toe te passen. Tijdens deze ervaring zagen ze hoe de camera kon worden gebruikt als hulpmiddel om vriendschappen te bevorderen.
Het betrouwbare woord van een ervaren leerkracht
Zoals je ziet, biedt onderzoek uitgebreide ondersteuning voor de bewering dat fotografie een waardevolle vaardigheid kan zijn voor mensen met ASS. Maar soms moet je het horen van mensen die het zelf hebben ervaren. Bijvoorbeeld van een leerkracht die fotografie gebruikt om te werken met leerlingen met uiteenlopende beperkingen, van angst tot autisme.
Volgens haar ervaring heeft fotografie vier voordelen voor mensen met autisme. Het eerste is dat fotografie zelfstandigheid stimuleert. Ze stelt dat zelfstandig foto’s maken sociaal geaccepteerd gedrag is. Daardoor kunnen kinderen zich er prettig bij voelen en zich niet ongemakkelijk voelen.
Het tweede is dat fotografie een kunstvorm is die ruimte biedt voor zelfexpressie en unieke perspectieven waardeert. Kinderen met autisme gedijen hierin vaak goed, omdat ze buiten de gebaande paden denken en de wereld niet op dezelfde manier zien als mensen zonder ASS.
Het derde voordeel is volgens haar dat fotografie hen helpt flexibel te denken. Bij ASS komt vaak een behoefte aan structuur kijken, maar door fotografie leren kinderen dat er meer dan één manier is om iets te bekijken. Ze moedigt hen aan een foto te maken van iets moois. Zo leren ze dat schoonheid overal en in alles te vinden kan zijn.
Tot slot stimuleert fotografie hun communicatievaardigheden, iets wat we hierboven al hebben benadrukt. Ze merkt op dat ze kinderen nooit dwingt hun gedachten op één bepaalde manier te uiten. Ze kunnen zitten, staan of het opschrijven; ze kunnen zelfs rondlopen.
Wat haar vooral opvalt, is de opwinding die ze op hun gezichten ziet wanneer ze door een cameralens kijken. Als er niets anders uit voortkomt, is het in ieder geval een manier om autistische kinderen erbij te betrekken en met hen contact te maken op een manier die ze nog nooit eerder hebben ervaren. Ze raken geïnspireerd door iets.
Een inspirerend verhaal
Tijdens ons onderzoek naar de wereld van autisme kwamen we een verhaal tegen dat werkelijk inspirerend was en het delen waard is. Het gaat over een vijfjarige autistische jongen en hoe een eenvoudige camera hem hielp de wereld te begrijpen.
Het artikel vertelt hoe een moeder, Danielle Pritchard, tijdens een familiebijeenkomst haar zoon Max een camera gaf om zijn rusteloosheid te verminderen. Max, die zich vaak overweldigd voelt door geluiden, beelden en geuren, raakte al bij de eerste aanraking gefascineerd door de camera.
Ze beschrijft hoe de camera fungeerde als “iets tussen hem en de neurotypische wereld dat hem hielp”. Ze zag hoe hij contact begon te maken met andere kinderen en aan hen uitlegde hoe de camera werkt.
Sinds die gedenkwaardige dag is hij de camera blijven gebruiken als middel om contact te maken met andere mensen. De camera heeft hem ook geholpen beter met de buitenwereld om te gaan. Daarnaast heeft hij haar geholpen de wereld beter aan hem uit te leggen. Als hij een foto van een boot maakt, kan zij hem uitleggen wat boten zijn, nu zijn aandacht erop gericht is.
Ze is blij dat ze hem iets heeft gegeven waarmee hij contact kan maken en dat hem heeft geholpen de wereld beter te begrijpen. Onderzoeken ondersteunen immers dat vroegtijdige interventie — programma’s en activiteiten die zijn ontworpen voor kinderen jonger dan zeven jaar — mensen met autisme helpt om stabiel en gezond op te groeien.
Dat komt doordat de hersenen van kinderen in hun jonge jaren het meest vormbaar zijn. Bovendien is alles wat we kunnen doen om hen te helpen sociale signalen beter te begrijpen, zelfs met behulp van een camera, uiterst belangrijk, omdat ze hier hun hele leven moeite mee kunnen hebben.
Tot slot
We kunnen eerlijk zeggen dat we veel hebben geleerd over autisme en over mensen die met deze stoornis op het spectrum leven. Hoewel we onszelf misschien nooit deskundigen op dit gebied zullen noemen, kunnen we wel vol vertrouwen zeggen dat we er sterk van overtuigd zijn dat camera’s een grote hulp kunnen zijn voor mensen met autisme.
En als we zo vrij mogen zijn om een suggestie te doen: als je een camera zoekt voor je autistische kind of voor een ander kind dat je kent, houd er dan rekening mee dat mensen met ASS vaak van technologie en knoppen houden. Daarom raden we Meowie of Zippy aan, omdat deze camera’s een knop hebben om in te drukken en lenskapjes die kunnen worden verwijderd.
Ons Koko-model met directe afdrukfunctie drukt hun creaties echter meteen af en biedt hen de mogelijkheid om op alle gewenste knoppen te drukken. Hoewel we altijd de vele voordelen hebben benadrukt die het gebruik van een camera voor kinderen kan hebben, hadden we nooit verwacht dat er zoveel extra voordelen zouden zijn voor mensen met ASS.
Van het eenvoudig ontwikkelen van hun fijne motoriek tot het aanspreken van hun zintuigen: camera’s bieden non-verbale autistische kinderen een manier om met anderen te communiceren en op hun eigen voorwaarden contact te maken met hun wereld. Hen camera’s zien gebruiken om mensen te bereiken, vriendschappen te ontwikkelen en barrières af te breken, is simpelweg magisch. En deze magische reis mogen wij met trots meemaken.
Hier vind je de link naar onze andere blogposts.
Bronnen:
https://www.autismspeaks.ca/about/about-autism/
https://autismawarenesscentre.com/autistic-kids-cameras-good-combination/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5549856/
http://www.bu.edu/articles/2014/talking-on-camera-could-help-teens-with-autism/
https://www.edutopia.org/article/4-benefits-photography-autistic-students
