Bij Kidamento voelen we ons bevoorrecht dat we kinderen van dichtbij en ver weg speelgoed kunnen bieden waarmee ze vaardigheden ontwikkelen. En wanneer we van onze klanten horen hoeveel onze camera’s hebben geholpen, doet dat ons oprecht enorm veel deugd.
Maar wat gebeurt er wanneer potentiële klanten contact met ons opnemen en we het antwoord niet weten? Dat gebeurde toen enkele ouders van autistische kinderen ons benaderden met vragen over onze camera’s. We wilden graag helpen, maar beseften dat dit onderwerp onze expertise te boven ging. Dit is wat we ontdekten.
Een beetje over autisme
Weten dat er kinderen met een autismespectrumstoornis (ASS) zijn, is één ding; deskundig zijn is iets anders. Om met vertrouwen antwoord te kunnen geven aan ouders die willen weten of onze camera’s hun kinderen kunnen helpen, wilden we beter begrijpen wat het betekent om autistisch te zijn.
Autisme wordt vaak omschreven als een spectrum, omdat er een breed scala aan typen en kenmerken bestaat. Deze kenmerken zijn onder andere repetitief gedrag, moeite met spraak en non-verbale communicatie, uitdagingen op het gebied van sociale vaardigheden en andere individuele verschillen en sterke punten.
Deze uitdagingen en sterke punten worden veroorzaakt door zowel prikkels uit de omgeving als verschillende combinaties van genetische invloeden. Meestal wordt autisme zichtbaar bij kinderen tussen de 2 en 3 jaar. Volgens rapporten van het National Autism Spectrum Disorder Surveillance System (NASS) heeft 1 op de 66 kinderen in Canada autisme; dat is 1 op de 42 jongens en 1 op de 189 meisjes.
Kinderen met autisme ondersteunen
Hoewel alle kinderen aandacht en ondersteuning nodig hebben, vragen kinderen met autisme om extra aandacht. We weten dat kinderen vaak leren door te spelen. Spelen helpt kinderen essentiële vaardigheden te ontwikkelen en hun verbeelding te gebruiken.
Wanneer we kijken naar kinderen op het spectrum, moeten we rekening houden met speelgoed en activiteiten waarmee ze hun vijf zintuigen kunnen gebruiken en zintuiglijke prikkels krijgen. Sommige kinderen hebben moeite met het verwerken van deze zintuiglijke informatie. Speelgoed dat hun zintuigen aanspreekt, kan daarom een grote impact hebben.
Bij het zoeken naar speelgoed dat deze zintuigen activeert, moeten we drie specifieke gebieden overwegen. Ten eerste de proprioceptie van je kind: het gevoel van het eigen lichaam, evenals tactiele stimulatie, oftewel hoe iets aanvoelt op de huid. Ten tweede vestibulaire prikkels: de positie en beweging van het hoofd.
Naast zintuiglijk speelgoed is het belangrijk om vooral te letten op speelgoed dat helpt bij het verbeteren van de fijne motoriek. Fijne motoriek is de coördinatie van kleine spieren door beweging. Hiervoor moeten de ogen, handen en vingers samenwerken.
Een andere belangrijke factor is speelgoed waarmee kinderen zich kunnen uiten, vooral wanneer taal voor hen moeilijk is. Ouders voelen zich vaak gefrustreerd wanneer communiceren met hun autistische kind lastig is. Dat kan een gevoel van afstand creëren. Een speeltje dat helpt bij hun communicatie kan dan een echte uitkomst zijn.
Zijn camera’s geschikt voor autistische kinderen?
Hoewel wij geloven dat het antwoord ja is, willen we ook dat jij je goed voelt bij die conclusie. Laten we daarom kijken naar wat we wél weten. Om te beginnen kunnen we met vertrouwen zeggen dat camera’s, bij het ontwikkelen van de fijne motoriek van een kind, een waardevol hulpmiddel zijn — met of zonder autisme.
Een camera gebruiken vraagt van kleine handjes niet alleen dat ze de camera vasthouden, maar ook dat ze leren een knop in te drukken. Daarnaast moeten kinderen door de zoeker kijken naar wat er voor hen staat. Ook dit helpt bij de ontwikkeling van hun fijne motoriek en hun vestibulaire prikkelverwerking, waaronder de positie en beweging van hun hoofd.
Veel autistische kinderen hebben bovendien moeite met verbale communicatie. Maar het feit dat ze moeite hebben met het verbale aspect van contact met anderen — of dat nu vrienden, familie of vreemden zijn — betekent niet dat ze helemaal niet kunnen communiceren.
Door hun een andere manier te bieden om te communiceren en contact te maken, openen we meer mogelijkheden voor hen. Wanneer we naar hun foto’s kijken, kunnen we de wereld door hun ogen zien. Ze hoeven niet langer het gevoel te hebben dat ze uitsluitend met woorden moeten communiceren. Hun zelfvertrouwen groeit, net als hun zelfstandigheid.
Ondersteuning vanuit onderzoek
We begrijpen dat je gemakkelijk kunt zeggen dat iets goed is voor iemand zonder daar bewijs voor te hebben. Daarom waren we geïnteresseerd toen we ontdekten dat er onderzoeken zijn gedaan naar autisme en fotografie.
In een bepaald onderzoek gaven onderzoekers digitale camera’s aan mensen met autisme om te bekijken hoe zij de wereld waarnamen. Zij werden vergeleken met een controlegroep van deelnemers zonder ASS. Eerst ontdekten de onderzoekers dat deelnemers met ASS meer foto’s maakten dan de controlegroep.
De deelnemers met autisme besteedden vervolgens meer tijd aan de sessie en ook meer tijd aan het fotograferen van andere mensen: 12 minuten tegenover 4 minuten. In het volgende deel van het onderzoek moesten onafhankelijke beoordelaars zonder voorkennis bepalen welke foto’s door mensen met ASS waren gemaakt en welke door mensen zonder ASS.
De beoordelaars raadden dit telkens correct. Herkenbare aanwijzingen waren herhalingen van voorwerpen, foto’s van lichamen zonder gezichten, foto’s zonder duidelijke betrokkenheid bij de fotograaf, meer ongebruikelijke of op één voorwerp gerichte foto’s en verschillende visuele perspectieven.
Uiteindelijk wezen de bevindingen erop dat mensen “met ASS ongebruikelijke kenmerken vertoonden en opvallend andere manieren hadden om andere mensen te fotograferen”. Bovendien bieden deze foto’s niet alleen inzicht in hoe mensen met ASS de wereld zien, maar “laten ze mogelijk ook zien hoe mensen met ASS proberen hun ervaringen aan anderen over te brengen”.
Een ander onderzoek gaat over tieners. Daarin wordt besproken dat jongeren over het algemeen contact willen maken met anderen en vriendschappen willen sluiten, maar dat mensen met ASS dit vaak uitdagender vinden. In dit onderzoek kregen zij wegwerpcamera’s en werd hun gevraagd foto’s van hun sociale ervaringen te maken.
De onderzoekers ontdekten dat mensen met ASS goed begrijpen wat vriendschap is, maar ondanks dat begrip moeite hebben om dit in de praktijk toe te passen. Tijdens deze ervaring zagen ze hoe een camera kon helpen bij het aangaan van vriendschappen.
Het betrouwbare woord van een ervaren leerkracht
Zoals je ziet, biedt onderzoek uitgebreide ondersteuning voor de bewering dat fotografie een waardevolle vaardigheid kan zijn voor mensen met ASS. Maar soms wil je het horen van iemand die het zelf heeft ervaren. Bijvoorbeeld van een leerkracht die fotografie gebruikt om te werken met leerlingen met uiteenlopende beperkingen, van angst tot autisme.
Uit haar ervaring heeft fotografie vier voordelen voor mensen met autisme. Het eerste is dat fotografie zelfstandigheid stimuleert. Ze zegt dat zelfstandig foto’s maken sociaal geaccepteerd gedrag is. Daardoor kunnen kinderen zich er prettig bij voelen en zich niet ongemakkelijk voelen.
Het tweede voordeel is dat fotografie een kunstvorm is die ruimte biedt voor zelfexpressie en unieke perspectieven waardeert. Kinderen met autisme gedijen vaak op dit gebied, omdat ze regelmatig buiten de gebaande paden denken en de wereld anders zien dan mensen zonder ASS.
Het derde voordeel, zo stelt ze, is dat fotografie hen helpt flexibeler te denken. Bij ASS komt vaak een sterke behoefte aan structuur kijken, maar door fotografie leren kinderen dat je iets op meer dan één manier kunt bekijken. Ze moedigt hen aan om iets moois te fotograferen. Zo leren ze dat schoonheid overal en in alles te vinden kan zijn.
Ten slotte stimuleert fotografie hun communicatieve vaardigheden, iets wat we hierboven al hebben benadrukt. Ze merkt op dat ze kinderen nooit dwingt om hun gedachten op één bepaalde manier te uiten. Ze kunnen zitten of staan, hun gedachten opschrijven of zelfs rondlopen.
Wat haar vooral opvalt, is de blijdschap op hun gezichten wanneer ze door een cameralens kijken. Alleen al daarom is het een manier om autistische kinderen te betrekken en mee te laten doen op een manier die ze nog niet eerder hebben ervaren. Iets inspireert hen.
Een inspirerend verhaal
Tijdens ons onderzoek naar de wereld van autisme kwamen we een verhaal tegen dat echt inspirerend was en het delen waard is. Het gaat over een vijfjarige autistische jongen en hoe een eenvoudige camera hem hielp de wereld te begrijpen.
Het artikel vertelt hoe een moeder, Danielle Pritchard, haar zoon Max tijdens een familiebijeenkomst een camera gaf om zijn rusteloosheid te verminderen. Max voelde zich snel overweldigd door geluiden, beelden en geuren, maar raakte vanaf het eerste moment gefascineerd door de camera.
Ze beschrijft hoe de camera “iets tussen hem en de neurotypische wereld werd dat hem hielp”. Ze zag hoe hij contact begon te maken met andere kinderen en hun uitlegde hoe de camera werkte.
Sinds die gedenkwaardige dag gebruikt hij de camera als een manier om contact te maken met andere mensen. De camera heeft hem ook geholpen beter bij de buitenwereld betrokken te raken. Daarnaast heeft de camera haar geholpen de wereld beter aan hem uit te leggen. Als hij bijvoorbeeld een foto van een boot maakt, kan ze hem uitleggen wat boten zijn nu zijn aandacht erop gericht is.
Ze is blij dat ze hem iets heeft gegeven waarmee hij contact kan maken en dat hem helpt de wereld beter te begrijpen. Onderzoeken ondersteunen immers dat vroegtijdige hulp — programma’s en activiteiten die bedoeld zijn voor kinderen jonger dan zeven jaar — mensen met autisme helpt stabiel en gezond op te groeien.
Dat komt doordat de hersenen van kinderen in hun eerste jaren het meest vormbaar zijn. Bovendien is alles wat we kunnen doen om hen te helpen sociale signalen beter te begrijpen, zelfs met behulp van een camera, bijzonder belangrijk. Het is immers iets waar ze hun hele leven moeite mee kunnen hebben.
Tot slot
We kunnen eerlijk zeggen dat we veel hebben geleerd over autisme en over mensen die met deze spectrumstoornis leven. Hoewel we onszelf misschien nooit deskundigen op dit gebied zullen noemen, kunnen we wel met vertrouwen zeggen dat we er sterk van overtuigd zijn dat camera’s een geweldig hulpmiddel kunnen zijn voor mensen met autisme.
En als we zo vrij mogen zijn om een suggestie te doen: als je een camera zoekt voor je autistische kind of voor een ander kind dat je kent, houd er dan rekening mee dat mensen met ASS vaak dol zijn op technologie en knoppen. Daarom raden we Meowie of Zippy aan. Deze camera’s hebben een knop om in te drukken en lenskapjes om te verwijderen.
Ons Koko-model met direct printen print hun creaties echter meteen en geeft hun de mogelijkheid om naar hartenlust op alle knoppen te drukken. Hoewel we altijd de vele voordelen van camera’s voor kinderen hebben benadrukt, hadden we nooit gedacht dat ze zoveel extra voordelen zouden hebben voor mensen met ASS.
Van het eenvoudig ontwikkelen van de fijne motoriek tot het stimuleren van de zintuigen: camera’s bieden non-verbale autistische kinderen een manier om met anderen te communiceren en op hun eigen voorwaarden contact te maken met de wereld. Hen camera’s zien gebruiken om mensen te bereiken, vriendschappen te ontwikkelen en barrières te doorbreken is simpelweg magisch. En deze magische reis mogen wij met trots meemaken.
Hier vind je de link naar onze andere blogartikelen.
Bronnen:
https://www.autismspeaks.ca/about/about-autism/
https://autismawarenesscentre.com/autistic-kids-cameras-good-combination/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5549856/
http://www.bu.edu/articles/2014/talking-on-camera-could-help-teens-with-autism/
https://www.edutopia.org/article/4-benefits-photography-autistic-students
