Als ouders zijn wij de eerste leraren van onze kinderen. Hoewel dat misschien vanzelfsprekend lijkt, realiseren velen zich niet hoeveel kinderen ons nadoen en via ons leren hoe de wereld in elkaar zit. Dit begint al op jonge leeftijd: van baby’s en peuters die ons door het huis volgen tot wanneer ze opgroeien.
Hoewel we allemaal kunnen erkennen dat kinderen opvoeden niet meer is wat het ooit was en dat we ons hebben moeten aanpassen aan technologie die overal aanwezig is, is het nog steeds in de eerste plaats onze taak om hen te beïnvloeden. We moeten onze kinderen in een richting sturen waar wij ons als ouders goed bij voelen.
Zijn ouders het probleem?
Waarschijnlijk is de belangrijkste manier waarop we onze kinderen kunnen beïnvloeden het geven van het goede voorbeeld. We kunnen niet met goed fatsoen klagen dat ze altijd achter een scherm zitten als ze ons voortdurend naar een scherm zien staren.
Schermtijd kan verschillende soorten apparaten omvatten, maar het is aan jou als ouder om te bepalen wat binnen jouw toegestane schermtijd valt. Van te veel televisie kijken tot vragen of ze op je telefoon, tablet of computer mogen spelen en videogames mogen doen: het valt allemaal binnen dit domein.
Veel ouders stellen graag tijdslimieten voor het gebruik van apparaten door hun kinderen, maar die moeten wel worden nageleefd. Hoewel dit een geweldige manier is om hun tijd te beperken, werkt het niet als ouders zich zelf niet aan de regels houden. Het neemt ook niet het idee weg dat ouders hun kinderen weg van schermtijd moeten beïnvloeden, maar het is een begin.
Ben je beschikbaar voor hen?
We hebben allemaal banen en meerdere verplichtingen, maar niets laat een kind beter merken dat het belangrijk is dan een ouder die tijd voor hen maakt. Beschikbaar zijn betekent niet dat je als een schaduw achter je kind aan hoeft te lopen, maar wel dat je het je kind geeft om onverdeelde aandacht te schenken.
Je kind exclusieve aandacht geven, al is het maar tien minuten, stelt het in staat zich tegenover jou te uiten en echt het gevoel te krijgen dat het belangrijk is. Deze tijd laat je kind weten dat niets belangrijker is dan de band en relatie die jullie hebben.
Wanneer kinderen weten dat ze op elk moment naar je toe kunnen komen, zullen ze minder snel naar een scherm grijpen. Het zorgt ervoor dat de communicatie tussen jullie op gang komt en uiteindelijk voelen ze zich veilig om met jou te praten over wat hen interesseert.
Schermtijd is geen oplossing
Veel ouders zullen met tegenzin toegeven dat ze schermtijd hebben gebruikt om een probleem op te lossen. Kinderen kunnen tijdens een etentje niet stilzitten; geef ze onze telefoons om ze rustig te houden. Ze vervelen zich thuis en rennen door het huis; houd ze stil met videogames.
Hoewel de meeste ouders schermen gebruiken als oplossing voor een probleem dat ze op geen andere manier weten op te lossen, kunnen we hen aanmoedigen deze gewoonte die we hebben gecreëerd weer af te leren. We moeten ons richten op het idee dat schermtijd een voorrecht is en geen recht.
Schermtijd moet worden verdiend
Voor ouders is het een bittere pil om te horen dat kinderen geen schermtijd zouden mogen krijgen. Zoals eerder gezegd leven we in een digitaal tijdperk en mogen we niet verwachten dat ouders hun kinderen van alle schermen isoleren. Maar we kunnen er wel voor zorgen dat ze hun schermtijd moeten verdienen.
Door hen taken en klusjes te laten uitvoeren en goed gedrag te laten vertonen voordat ze tijd op een apparaat mogen doorbrengen, laat je hen weten dat schermtijd geen gegarandeerde toelage is. Dat gezegd hebbende, zal het laten zien dat er andere manieren zijn om hun tijd door te brengen, zonder beperkingen, hen aanmoedigen andere activiteiten te ondernemen.
Door de tijd om te lezen, buiten te ontdekken, een spel te spelen of een hobby op te pakken, zoals fotografie, nooit te beperken, laten we zien dat dit soort activiteiten beter voor hen zijn. Onderzoeken hebben aangetoond dat positieve bekrachtiging uiterst effectief is om gedrag aan te moedigen dat we graag willen zien.
Tips voor minder schermtijd
Zoals we eerder noemden, zijn tijdslimieten een geweldige manier om te bepalen hoeveel schermtijd je je kinderen toestaat. Maar het is aan jou om te bepalen hoeveel tijd je kind krijgt. Dit kan worden bepaald op basis van de leeftijd, verdeeld worden als een bepaalde hoeveelheid tijd per week of eenvoudigweg als beloning worden gegeven.
Een andere manier om hun schermtijd te beperken, is door hen geen eigen apparaten te geven. Gedeelde gezinsapparaten helpen ruzies over eigendom te voorkomen. Kinderen kunnen niet klagen dat het hun apparaat is en dat ze het mogen gebruiken zoals ze willen als het niet van hen is. Zo voorkom je ook dat apparaten in hun kamers worden bewaard; ze blijven in plaats daarvan in een gedeelde ruimte van het gezin.
Ervoor zorgen dat we op onze gewoonten letten is nog een belangrijke tip. Pak jij je telefoon telkens als je je verveelt? Komen je kinderen naar je toe om te zeggen dat ze zich vervelen? We vergeten vaak dat verveling erbij hoort. We hoeven niet elk moment met onmiddellijke afleiding te vullen.
Verveling is een belangrijke stimulans voor onze verbeelding en creativiteit. Daag je kinderen in plaats daarvan uit om iets te bedenken. Misschien kunnen ze een voorstelling maken voor het gezin, een nieuw spel bedenken, een verhaal schrijven of zelfs een nieuwe vaardigheid leren.
Uiteindelijk zou schermtijd het laatste redmiddel moeten zijn. Maak er binnen je gezin een gewoonte van dat aan bepaalde voorwaarden, zoals klusjes en zelfs spelen, moet zijn voldaan voordat schermtijd überhaupt wordt overwogen.
We garanderen dat als je je kinderen tijd met jou aanbiedt in plaats van tijd op een apparaat, de meerderheid ervoor zal kiezen tijd met jou door te brengen. Denk niet dat je voor deze tijd speciale activiteiten hoeft te plannen; velen vinden het prima om hun ouders te volgen terwijl die alledaagse klusjes doen (tenminste zolang ze nog jong zijn).
Het geheim is om met hen in contact te blijven over hun interesses en ook enkele van je eigen interesses met hen te delen. Vaak leren we onze kinderen het beste kennen en begrijpen we hen het best door alledaagse interacties. We zien wat hen enthousiast maakt, en dat brengt ons bij de volgende stap in het beïnvloeden van hen.
Moedig hun interesses aan
Wanneer kinderen jonger zijn, bijvoorbeeld in de voorschoolse leeftijd, kan het lastig zijn om echt te begrijpen waar hun interesses liggen. Het ene moment zijn ze helemaal in de ban van eenhoorns en het volgende moment hebben ze een stapel stenen die ze overal mee naartoe willen nemen.
In het begin stellen kinderen honderden vragen en wanneer iets hen interesseert, willen ze meer over dat onderwerp weten. Als we het antwoord niet weten, is ons instinct vaak om het online op te zoeken, maar maak er in plaats daarvan meer een evenement van. Neem ze mee naar een bibliotheek, museum of zelfs studio en zoek daar de antwoorden op hun vragen op.
Moedig hun interesses voorzichtig aan. Kinderen kunnen zich in het begin vaak geïntimideerd voelen, maar door vragen te stellen, te leren en hun jouw tijd en beschikbaarheid te bieden, kan hun interesse zich op een gezonde manier ontwikkelen. Laat hen alle aspecten ontdekken die hun interesse te bieden heeft.
Denk aan een kind dat graag observeert en ontdekt, en bedenk vervolgens manieren waarop het de wereld om zich heen kan verkennen. Hoe kan het vastleggen wat het ziet? Fotografie is een geweldige manier waarop een kind zowel kan ontdekken als creatief kan zijn, en daarbij zijn verbeelding kan gebruiken.
Op deze manier kan technologie nuttig zijn, bijvoorbeeld door hen een camera te laten gebruiken die speciaal voor kinderen is gemaakt, zodat ze hun kijk op de wereld kunnen vastleggen. We hebben de vreugde op de gezichten van kinderen gezien, of ze nu onze kleinere, vingeraanraak-modellen of zelfs onze polaroidcamera’s met direct printen gebruiken. Ze vinden het geweldig dat ze hun creaties en hun kijk op de wereld kunnen vastleggen.
Wees niet bang om hen kennis te laten maken met een wereld vol mogelijkheden door hen bloot te stellen aan allerlei verschillende interesses. Onthoud dat aanmoediging geen druk om te slagen inhoudt. Ze mogen fouten maken in wat ze doen; zo leren en groeien ze.
Tot slot
We begrijpen dat schermtijd beperken en actief deelnemen aan het leven van je kinderen geen gemakkelijke opgave is. Deze suggesties vereisen zowel inzet als toewijding en als medeouders weten we dat we allemaal ons best doen.
Maar als ouders is het onze taak om de sterke kanten en talenten die we bij onze kinderen zien te herkennen en te stimuleren door de ervaringen die we hun thuis bieden. Ongeacht wat er uit deze ervaringen voortkomt, is minder schermtijd een bonus; de band die je met je kinderen hebt, is de ultieme beloning.
